Zelfbeschadiging

zelfbeschadigingZelfbeschadiging

Lichamelijke pijn kan een verslaving worden. Zelfverwonding, ook wel zelfbeschadiging, is de handeling met als doel om schade te brengen aan je eigen lichaam, zoals snijden of branden. Het is doorgaans niet bedoeld als een poging tot zelfmoord. Integendeel, zelfverwonding is een ongezonde manier om net als iedere verslaving om te gaan met emotionele pijn, intense woede en frustratie.

Terwijl zelfverwonding een kortstondige gevoel van rust en een vrijval van de spanning kan brengen door de endorfines die vrijkomen door de pijn, wordt het meestal gevolgd door schuld en schaamte en de terugkeer van de pijnlijke emoties. Dat zorgt voor een cyclus die steeds maar weer herhaald wordt. Zelfbeschadiging is wat men doet op een fysiek niveau. De verslaving is niet echt de pijn, maar vooral om de vrij stromende endorfines die de pijn verzachten. Endorfines zijn een hormoon-achtige stof die in het lichaam vrijkomen als een pijn of letsel wordt ervaren. Ze vertonen dezelfde werking qua structuur en werking als opiaten. Net zoals heroïne en morfine. Endorfines zijn pijnstillers. Als je je teen stoot voel je een scherpe pijn, onmiddellijk wordt die pijn gevolgd door gevoelloosheid, dat komt door de verdovende endorfines die de pijn verdoven. De endorfine die vrijkomen zijn aangenaam en zorgen in feite voor een bijna euforisch sensatie. Mensen die zichzelf vaak zelfbeschadigen zijn vertrouwd met dit gevoel.

Alle druk en stress op het lichaam levert endorfines op. Emotionele stress net zoals fysieke stress, leidt tot spanning. Als de spanning constant is. Zend het lichaam een continue stroom van endorfines door het lichaam, waardoor een dof (en nauwelijks merkbaar) verdovend effect ontstaat. Wanneer endorfine verslaving een onderdeel van het dagelijks leven wordt. Dan worden de zintuigen eigenlijk verdoofd. Workaholics ervaren dit, net zoals duursporters of bodybuilders, maar net als na het stoten van de teen is dit gevoel enigszins plezierig.

Met een duurzame endorfine release kun je nog steeds emoties voelen, maar alleen als ze intens zijn, zoals boosheid, woede, verdriet en angst. Deze leiden tot het verder vrijkomen van endorfine, wat kan leiden tot verdere emotionele afstomping. En als je eenmaal gewend bent aan het leven van een-endorfine gevuld bestaan. Dan is het moeilijk om het op te geven. Met zoveel pijnstillende stof die door je lichaam gaat, is er een gevoel van veiligheid, Je voelt je veiliger in de wereld. Het is een schild in het lichaam die je beschermt tegen subtiele gevoelens die moeilijker te blokkeren zijn, zoals tederheid, kwetsbaarheid, en liefde.

Leave a reply