Trauma Veiligheid en vertrouwen

Trauma veiligheid en vertrouwenTrauma veiligheid en vertrouwen

onveligheid

Door (seksueel) misbruik of (g-e-l) mishandeling, vaak als kind, raakt je gezonde, automatische systeem van het balanceren tussen vertrouwen en wantrouwen (jezelf veilig maken) verstoord. Dit komt door de tegenstrijdigheden die in het trauma zitten verscholen. Degene die je veiligheid moet aanleren en verschaffen maakt je vreselijk onveilig.

wantrouwen

Mensen die als kind veel narigheid hebben meegemaakt met anderen mensen, met wie gesold is in de vorm van misbruik, mishandeling of verlating hebben moeite om anderen te vertrouwen. Dat wordt ook wel benoemd als ze door hebben wat hen is aangedaan ze niet veilig kunnen hechten aan anderen. En deze hechting is als het ware de basis voor hoe je je voelt en je gedraagt in de omgang met anderen. Als dat niet goed is verlopen, hebben mensen veelal moeite met afhankelijkheid. Je wilt het liefst nooit meer het risico lopen dat er zo met jou wordt omgegaan, maar je wilt aan de andere kant wel dat er van hen gehouden wordt. Je snakt vaak meer dan anderen naar waardering en respect, juist omdat je dat jezelf zo moeilijk kunt geven. Omdat je zo bang bent voor afhankelijkheid, durf je vaak ook niet zomaar iets aan een ander te vragen. Aan je partner bijvoorbeeld: ‘Zou je dan en dan thuis willen zijn zodat ik ook tijd heb om iets voor mezelf te doen?’ Of: ‘Ik wil graag een vaste avond de deur uit kunnen; zou jij dan altijd thuis willen zijn?’ Of aan een ouder van school: ‘Zou mijn kind vanmiddag bij jou mogen spelen, ik heb een afspraak bij de huisarts.’

Doordat je zulke dingen moeilijk kunt vragen en voor elkaar krijgt, doe je vaak alles in je eentje, wat doodvermoeiend is. Vaak is het alleen zo dat die angst dat een verzoek slecht zal vallen meer is gebaseerd op ervaringen in het verleden dan op echte risico’s nu. ook hebben getraumatiseerde mensen veelal grote moeite met nabijheid: van iemand heel dichtbij laten komen krijgen ze het benauwd, maar iemand op een goede prettige afstand houden door vriendelijk maar duidelijk te zeggen: ‘Tot hier en niet verder’, vinden ze ook weer moeilijk. Het lijkt ook hierin wel alles of niets. Aantrekken of afstoten. En soms alleen maar afstoten. Dan wordt het heel ingewikkeld om precies te vragen wat je nodig hebt, bijvoorbeeld: ‘Ik heb het nodig om even tegen je aan te zitten en dat je even naar me luistert, want ik heb vandaag iets ingewikkelds meegemaakt.’

Het gedeukte vertrouwen is een gevoel dat ontstaan is door hoe er met je werd omgegaan als kind. Zonder vertrouwen en respect voor jou kon je vertrouwen zich niet ontwikkelen. Daarmee hangt je gevoel voor grenzen samen. Met de hoeveelheid vertrouwen die je nog hebt, plus de wens jezelf en anderen te willen vertrouwen, is het belangrijk aandacht te besteden aan wat jij bij jezelf waarneemt. Voel jij je prettig bij iemand? Merk jij dat als je nee durft te zeggen, dit geaccepteerd wordt als jouw grens, jouw recht?

Leave a reply