Trauma en grenzen stellen

Trauma en grenzen stellen

 

Trauma en grenzen stellen

Misbruik en mishandeling en het verlies van het beheer over eigen grenzen horen bij elkaar. Degene die jou als kind moet leren wat grenzen zijn en je zou moeten helpen om je die grenzen zelf te leren ervaren en aan te geven, maakt gebruik van je kwetsbaarheid en afhankelijkheid. Trauma en grenzen stellen is daarom moeilijk.

Bij misbruik en mishandeling is er ook een lange periode van “grooming” of ”vernedering” waarin de grenzen rondom intimiteit, seksualiteit of eigenwaarde steeds verder verlegd worden. Het begint liefdevol en eindigt bij seksueel misbruik. Of het begint bij kleineringen en eindigt bij verbale, emotionele en/of lichamelijke mishandeling.

Juist in een levensfase dat het eigen “ik” zich ontwikkelt en je als kind van nature volop je grenzen aan het verkennen bent, heb je een sparring-partner nodig die net op het juiste moment het leerzame “nee” tegen je zegt.
Als je dat niet hebt wordt het gevoel van grenzen te hebben en de baas te zijn over je eigen leven, verstoord.

“Nee” zeggen kost dan, ook in het latere leven, grote moeite. Als het nee dan toch uiteindelijk komt, is het vaak te laat. Het is te ver gegaan en dan komt het gevoel van misbruikt of mishandelt te zijn sterk naar voren. Dat geeft conflicten in relaties, vriendschappen en in de werksituatie. Eindeloos knokken met autoriteiten. Het is vaak een reden van burn-out raken.

Begrenzing: kinderen kunnen zich uitsluitend ontwikkelen tot individu door begrenzing en acceptatie te voelen. Een scheiding te voelen tussen de grenzen en de behoeften van de ander en die van jezelf. En acceptatie. Dat jouw gedachten, gevoelens, gedrag en lichaam geaccepteerd en gerespecteerd wordt.

Bij seksueel misbruik: Als pedofielen beweren dat kinderen ook seksualiteit hebben is dat zeker zo. Maar dat is geen reden om aan te nemen dat die seksualiteit voor volwassenen beschikbaar is. Juist de begrenzing door volwassenen hierin is goed en leidt een gezonde seksuele ontwikkeling in goede banen.

Lichamelijkheid en seksualiteit ontwikkelen zich vanaf de babytijd, maar het is duidelijk dat lichamelijke verschijnselen bij een kind niet de betekenis hebben als dezelfde verschijnselen bij een volwassene. ook is duidelijk dat een kind of meisje nog niet kan beseffen wat er gebeurt wanneer een ouder persoon seksueel gedrag vertoont, domweg omdat het de betekenis hiervan nog niet kent en er lichamelijk en emotioneel nog niet aan toe is. Wanneer een kind vertrouwelijk op schoot gaat zitten bij een volwassene, heeft dat geen enkele volwassen seksuele betekenis maar zoekt het kind warmte en koestering. Het is dan ook de verantwoordelijkheid van de volwassene om de grens met het seksuele te bewaken. En het is de misbruikende volwassene die het verschil tussen beide ontkent.

De macht van de dader nestelt zich in je systeem.
De macht van de dader wordt geïnternaliseerd en houdt de scheiding in jezelf in stand.
De woorden en daden van de dader zijn de jouwe geworden. Dit heet internaliseren.

Jaren lang denk jij dat het jouw idee is: ‘Dat jij slecht bent’ of ‘Dat jij waardeloos bent’. Maar het is het idee van jouw dader dat jij binnen in jezelf nog steeds herhaalt.

 

Leave a reply