Trauma en de GGZ

Trauma en de GGZTrauma en de GGZ

Een groot deel van de GGZ en de hulpverlening heeft nog niet de koppeling gemaakt tussen trauma en de klachten die mensen ervaren. De hulpverlening neemt daardoor de klachten wel serieus maar koppelen die nog niet aan (seksueel) misbruik of (G-E-L) mishandeling. Andere hulpverleners doen mee met het niet serieus nemen van het trauma waardoor het onderwerp niet de juiste waarde krijgt in de therapie. Bovendien zijn de verhalen lastig om aan te horen, waardoor ook de huidige hulpverlening er liever vanaf gaan dan er naar toe.

Er wordt vaak gezegd: ‘Je moet niet naar het verleden kijken maar naar de toekomst.’

De voornaamste middelen die op dit moment gebruikt worden in de GGZ zijn diagnoses, medicatie en onbegrip. Dit verergerd alleen maar meer de verwaarlozing van het trauma.

Er ontstaat een reeks van klachten: van angsten, depressies, verslavingen, dissociatieve stoornissen.
Mensen zoeken hulp en benoemen het werkelijke probleem niet
Zij lopen rond als stempelkussens: met een heel scala aan diagnoses. Voor elke diagnose heeft de farmaceutische industrie wel een passende medicatie.
Maar de klachten blijven. De klachten na (seksueel) misbruik of mishandeling verdwijnen nooit zonder hulp.
Medicatie is geen medicijn tegen de schade die trauma aanricht.

Vele hulpverleners hebben niet de juiste houding en methode voor omgaan met trauma aangeleerd. Daardoor voelen mensen zich niet erkend en gezien. Ook de ernst van de problemen die (seksueel) misbruik en (G-E-L) trauma kunnen veroorzaken, wordt vaak niet goed ingeschat. Omdat mensen vaak ook zelf een “ach, het valt toch eigenlijk wel mee” houding hebben. Maar de werkelijkheid valt helemaal niet mee.

Leave a reply