De vermijdingsfase

de vermijdingsfaseDe vermijdingsfase

Tijdens de vermijdingsfase probeer je je juist af te sluiten voor alles wat maar aan het trauma herinnert. Dat is precies het tegenovergestelde van de indringende fase. Omdat je weet hoe heftig gevoelens kunnen zijn, kun je bang voor jezelf of voor je emoties worden. Dat wordt wel eens ‘fobie voor voelen’ genoemd. Je wilt en kunt er niet over praten. Het lijkt op verdoving. Als je lichamelijk gewond raakt, kan je lichaam verdovende stoffen aanmaken, die helpen de pijn aan te kunnen. Op dezelfde manier kan de geest zichzelf verdoven tegen emotionele pijn. Je voelt je dan verdoofd, leeg of dood van binnen (‘numbing’). Je voelt die pijn dan in elk geval niet zo erg. Maar de verdoving kan wel weer tot andere vervelende dingen leiden. Verder kunnen mensen bang worden voor contacten met andere mensen. Het trauma vond vaak plaats binnen een relatie en soms binnen de eigen familie, door mensen van wie ze afhankelijk waren. Ze vermijden verbonden te raken met anderen, omdat ze dan opnieuw gekwetst kunnen worden. Ze voelen zich vervreemd van anderen, ze hebben problemen met intimiteit en kunnen niemand vertrouwen.

De volwassen mensen in de omgeving van een kind zijn meestal de personen van wie je als kind houdt en afhankelijk bent. Misbruikt worden door zo’n persoon beschadigd daarom het basisgevoel van veiligheid. Wantrouwend in het leven staan is daarvan het gevolg en meestal de verkeerde mensen je vertrouwen geven. Veel slachtoffers van (seksuele) kindermishandeling hebben problemen met het aangaan van relaties, een andere groep stort zich juist in onveilige relaties waardoor het seksueel geweld zich herhaald.

onveligheid

Door seksueel misbruik raakt je gezonde, automatische systeem van het balanceren tussen vertrouwen en wantrouwen (jezelf veilig maken) verstoord.
Dit komt door de tegenstrijdigheden die in het (seksueel) misbruik of mishandeling zitten verscholen. Degene die je veiligheid moet aanleren en verschaffen maakt je vreselijk onveilig.

Mensen die trauma’s meemaakten hebben ook vaak geen gevoel van toekomst meer. Je kunt er bijvoorbeeld van overtuigd zijn dat dingen die anderen als onderdeel van de normale levensloop beschouwen, zoals trouwen, liefde, een carrière, jou nooit zullen overkomen, alsof jij verdoemd bent. Vaak hebben deze mensen het gevoel dat ze jong zullen sterven. Als gevolg van deze – gegeneraliseerde – neiging tot vermijden, wordt je wereldje wel erg klein. Je bent bang om nieuwe dingen uit te proberen. Mensen met traumatische ervaringen zijn vaak intelligente en getalenteerde mensen, die niet bereiken wat je zou verwachten, gegeven hun mogelijkheden. Dit komt waarschijnlijk doordat hun angst voor gevoelens, nieuwe situaties, het nemen van risico’s en hun vermijding van nauwe relaties een belemmering vormen om zich te ontwikkelen tot de mensen die ze zouden kunnen zijn. We hopen dat je met deze informatie leert om ‘gecontroleerd’ te vermijden. Dat je je vermijden geleidelijk aan, alleen als dat nodig is, een beetje gaat doorbreken.

Leave a reply